Canlı kütle anlamına
gelen biyokütle farklı şekillerde tanımlanabilmekte fakat
özetle; belirli bir zaman, alan ya da hacim ölçüsünde toprak
üstü ve altındaki yaşayan bitkisel ve hayvansal maddelerin
miktarı yani fosil olmayan, enerji içeren organik karbon
şeklinde tarif etmek mümkündür. Biyokütle, çoğu kez bitkisel ve
hayvansal kökenli olmak üzere ikiye ayrılırlar. Ölçü birimi ise,
belirli bir alana oranlanmış yaş veya kuru kütledir. Odun
(enerji ormanları, ağaçlar), yağlı tohum bitkileri (kolza,
ayçiçeği, soya vb.), karbonhidrat bitkileri (buğday, mısır,
pancar, patates vb.), protein bitkileri (bezelye, fasulye vb.),
elyaf bitkileri (keten, kenevir, kenaf, sorgum vb.), bitkisel
artıklar (sap, saman, dal, kök, kabuk, çekirdek vb.), hayvansal
atıklar ile kentsel ve endüstriyel atıklar biyokütle enerjisi
teknolojileri kapsamında değerlendirilmekte. Esas itibariyle
kömür, petrol ve doğal gaz gibi yakıtlarda, yine canlı
varlıkların milyonlarca yıl yer altında kalması ile
oluşmaktadır. Ancak fosil yakıtlar biyokütle ile aynı
özellikleri taşımalarına karşın yer altındaki sıcaklık ve
basınçla değişime uğradıklarından, yakıldıklarında havaya bir
çok zararlı madde atarlar. Ayrıca, milyonlarca yılda oluşan bu
birikimin kısa süre içinde yakılması hava da ki karbon dioksit
dengesinin bozulmasına yol açmış, bunun sonucu olarak da küresel
ısınma başlamıştır.
Biyokütle enerjisini klasik ve modern biyokütle enerjisi olarak
sınıflandırmak mümkündür. Klasik biyokütle enerjisi ormanlardan
elde edilen odun ve yakacak olarak kullanılan bitki ve hayvan
artıklarından (sap, saman, tezek …vs) oluşur. Modern biyokütle
enerjisi ise enerji ormancılığı, ağaç ve orman endüstrisi
atıkları, hayvansal atıklar ve kentsel atıkların işlenerek
sanayi, ulaştırma ve ticaret sektöründe kullanılmasıdır.
Türkiye'de bugün yenilenebilir kaynaklardan en çok klasik
biyokütle enerji kullanılmaktadır. Ülkemizde klasik biyokütle
uygulamasında ; odun tüketimi, ağaç endüstrisinin hammaddesinin
yok edilmesine neden olduğu gibi, kaçak orman kesimlerini de
içermektedir. Tezek olarak yakılan hayvansal atıklar ise,
tarımın gereksinimi çiftlik gübresini yok etmektedir. Bu nedenle
ülkemizde klasik biyokütle enerji kullanımı, ilkel ve ekonomik
olmayan biçimde gerçekleşmektedir. Modern biyokütle enerjinin
önemli potansiyeline karşılık, enerji bitkileri tarımı yeterince
tanınmamakta ve gündeme sokulmamakta, enerji ormancılığı da
sınırlı bir kapsamla ele alınmaktadır. Modern biyokütlenin
gelişmesi ile ekonomik olmayan klasik biyokütle ortadan
kalkacaktır.
Fotosentez yoluyla enerji kaynağı olan organik maddeler
sentezleşirken tüm canlıların solunumu için gerekli olan
oksijeni de atmosfer’e verir. Üretilen organik maddelerin
yakılması sonucu ortaya çıkan karbondioksit ise, daha önce bu
maddelerin oluşması sırasında atmosferden alınmış olduğundan,
biyokütleden enerji elde edilmesi sırasında çevre, CO2 salımı
açısından korunmuş olacaktır. Görüldüğü gibi bitkiler yalnız
besin kaynağı değil, aynı zamanda çevre dostu tükenmez enerji
kaynaklarıdır. Dolayısı ile biyokütle enerjisi; yetiştiriciliğe
dayalı olduğu için yenilenebilir, çevre dostu, yerli ve yerel
bir kaynak olarak önem kazanmaktadır.
Türkiye’nin orman varlığına baktığımızda ise; çoğu doğal
ormandır ve ülke alanının %27.2 sini (%99,9’u devlet
mülkiyetinde) oluşturmaktadır (ülkemizin dörtte biri). Ayrıca
ormanlarımızda bol miktarda ormansal atık oluşmaktadır. Bir
ağacın yaklaşık %25 ‘i dallar, gövde kabuğu ve kesim sonrası
arta kalan talaş ve uç parçadan oluşur ve bu atıkların çoğu
ormanlarda bırakılmaktadır.
Ülkemizin tarım sektöründe de bir çok atık oluşmakta ve bu
atıklar ne yazık ki değerlendirilmemektedir.
Biyokütle Yetiştiriciliği
Modern biyokütle enerjisinde biyoyakıt hammaddesi elde etmek
için çabuk büyüyebilen ağaç ve bitkiler geliştirilmiştir.
*Enerji Tarımı
Enerji tarımı, enerji üretimi amacıyla yapılan bitkisel üretimin
adıdır. Enerji bitkileri C4 tipi bitki (Panicum-, Pennsitum-,
şekerkamışı, mısır, şeker pancarı, tatlı darı (sweet sorghum),
ülkemizde fazla tanınmayan Miscanthus) gurubu olarak
adlandırılmaktadır.
*Enerji Ormancılığı
Enerji ormanlarında doğal orman veriminden yüksek verim
aranmaktadır. Bugün dünyada kara kavak, balzam kavakları, titrek
kavaklar, söğüt, kızılağaç, akçaağaç, huş, akasya, okaliptus ve
yarı kurak alan bitkisi olarak da cynara gibi hızlı büyüyen
ağaçlar enerji amacıyla yetiştirilmektedir.
Biyokütleden elde edilen yakıtlara biyoyakıt denmekte ve mevcut
yakıtlara alternatif çok sayıda katı, sıvı ve gaz yakıt
biyokütleden üretilebilmektedir.
|
|
Katı Yakıtlar; biyopelet, biyobriket,
biyoanzunder, biyokömür, odun kömürü, … vb |
|
|
Sıvı Yakıtlar; biyodizel, biyoetanol, biyometanol,
biyodimetileter, biyoetiltersiyerbutileter, bitkisel yağlar, …
vb |
|
|
Gaz Yakıtlar; biyogaz, biyohidrojen, biyosentez gazı, … vb |
|